اگر موسیقی فیلم در سینمای ایران پیش از انقلاب، با وجود افرادی چون مرتضی حنانه، واروژ هاخباندیان (واروژان) و اسفندیار منفرد زاده شخصیت می یابد، موسیقی فیلم در سینمای پس از انقلاب از وجود این سه بزرگ عرصه آهنگ سازی فیلم تقریباً محروم است.
مجله موسیقی ایرانیان - آرمین ابراهیمی : «مايكل گالاسو» را بسياري نميشناسند. نه فقط در ايران، كه در اروپا و آمريكا هم اين هنرمند دوستداشتني و تَك را به درستي نميشناسند و نميدانند نقش مهمي كه او در پيشبُردِ موسيقي و موسيقيِ فيلم در جغرافياي هنر ايفا كرده تا چه حد حياتي بوده.
مجله موسيقي ايرانيان : قصه ساخت موسیقی متن فیلم «مورد عجیب بنجامین باتن» توسط الکساندر دسپلات (Alexandre Desplat) اینطور شروع میشود که دیوید فینچر اسیر قطعههایی میشود که آهنگساز فرانسوی برای فیلم «تولد» (جاناتان گلیزر، 2004) ساخته.
ممکن
است شما به عنوان یک هوادار سینما و موسیقی متوجه شده باشید که فیلمهای
مطرحی چون دختری با گوشواره مروارید Girl with the golden earring،
سیریانا Syriana، ملکه The Queen، کازانوا Casanova، که نامشان را زیاد
شندیه ایم، علاوه بر اینکه فیلمهای خوبی هستند، یک وجه مشترک دیگر هم
دارند و آن بهره مندی از موسیقی یک آهنگساز واحد به نام الکساندر دسپلات
است.
نه اینکه چون آهنگسازش فردین خلعتبری است، بلکه چون موسیقیاش یکی از موسیقی فیلمهای خوب اکران امسال است و در جشنواره فیلم فجر گذشته هم یکی از دو کاندیدای اصلی دریافت جایزه بوده است، نوشتن در موردش را اولویت اصلی این ستون برای یادداشت این هفته میدانیم.
دنی الفمن متولد 1953 یک آهنگساز آمریکایی است که به خاطر همکاری و آهنگسازی برای فیلم های "تیم برتون" و همچنین به خاطر رهبری یک گروه راک بنام Oingo Boingo بعنوان خواننده و ترانه سرا از سال 1976 تا زمان انحلال این گروه در سال 1995 به شهرت رسیده است.
جان بری (John Barry)، سازنده موسیقی متن فیلم «کابوی نیمه شب» (Midnight Cowboy)، ایده پنهان پشت ساخت تم اصلی فیلم را این طوری لو می دهد: «می خواستم ملودی اصلی فیلم، قطعه ای سرراست و ساده باشد، چیزی شبیه به قطعه ای که هر آدم تنهایی بتونه در پمپ بنزین های تگزاس با ساز دهنی اون رو بزنه!»
آشنایی انگلیسی ها با جنس و لحن موسیقیِ مدرن ای.آر. رحمان به فیلم هندی خوش ساخت و خوش اقبال «دیل سه/ Dil Se/ From The Heart» (مانی راتنام،1998) با بازی شاهرخ خان و مانیشا کویرالا برمی گردد؛ به ساند ترک حالا دیگر محبوب شده «چِیا چِیا» با صدای سوخ ویندر سینگ و ساپنا آواسثی و شعر گلزار که در 2003 و به انتخاب شبکه بی بی سی و به انتخاب مردم 155 کشور دنیا به Top 10 راه یافت و ترانه نهم شد، بگذریم از این که خود فیلم هم اولین فیلم هندی ای است که به باکس آفیس سینمای انگلستان راه پیدا کرده است.
موتيفِ پيانويِ غمگنانه و دريغ انگيزي كه كارتر برول براي « در بروژ» (مارتين مك دانا، 2008) نوشته، از همان نماهاي عنوان بندي شروع فيلم خودنمايي مي كند. اگر چه ملودي، بسيار كوتاه و گريزپا است اما برول- آهنگ ساز پاي ثابت برادران كوئن- با موتيف هاي ميني مالي كه خلق كرده، بارها ثابت كرده كه همين قطعه هاي اغواگر و كوتاه او، روي تماشاگران تأثيري مضاعف مي گذارد.
پدیدهء موسیقی فیلم در ایران همواره بحثی چالش برانگیز بوده است. در واقع، نگرش های متفاوتی دربارهء اصول آهنگسازی برای موسیقی فیلم همواره وجود داشته که باید در جای خود آنها را بررسی کرد. مساله ای که این پدیده را در موسیقی فیلم های ایرانی کمی متفاوت می کند، حضور ذهنیت شرقی و بالطبع، گرایش به ملودیسم است که در نوع خود جای کار بسیار دارد. این گرایش به ملودیسم در موسیقی هایی که در دههء هفتاد برای فیلم های ایرانی نوشته می شد، به شدت احساس می شد به طوری که مجید انتظامی نماد آهنگساز برای موسیقی فیلم به حساب می آمد.
از کنار نام حسين عليزاده تحت هيچ شرايطي نمي توان به آساني گذشت؛ آهنگسازي که در طول بيش از سه دهه فعاليت مداوم موسيقايي همواره به دنبال دستيابي و خلق فضاهاي جديد و متفاوت بوده است و استمرار او در پيدا کردن صداهاي نو در کنار تلاشش براي استفاده از رنگ آميزي صدايي متفاوت در دوره هاي مختلف زندگي هنري اش همه و همه نشان از ذهن پويا و خلاقي دارند که در اواسط دهه 50 فعاليت موسيقايي اش را آغاز کرد و از همان ابتداي امر خود را به عنوان يکي از متفاوت ترين و آوانگارد ترين موزيسين هاي ايراني به جامعه موسيقايي ايران شناساند.
«زندگی به رنگ صورتی» (La Vie En Rose)، نام فیلمی دربارهی زندگی ادیت پیاف، خوانندهی بزرگ و شمایل افسانهای فرانسوی است .بعد از ساخته شدن فیلمهایی دربارهی خوانندگان بزرگی چون ری چارلز و جانی کش، اینک نوبت ادیت پیاف بود که زندگی کوتاه، اما پرماجرا و اندوهناکش بر پردهی سینما تصویر شود و الیویه داهان، کارگردان فرانسوی، مسوولیت این کار خطیر را برعهده گرفت. این فیلم تقریباً مهمترین دورهی زندگی ادیت پیاف را در بر میگیرد و داستان آن بین سالهای ۱۹۱۸ تا ۱۹۶۳ یعنی سال مرگ ادیت پیاف، در نوسان است.
مجله موسیقی ایرانیان - آرمین ابراهیمی : «مايكل گالاسو» را بسياري نميشناسند. نه فقط در ايران، كه در اروپا و آمريكا هم اين هنرمند دوستداشتني و تَك را به درستي نميشناسند و نميدانند نقش مهمي كه او در پيشبُردِ موسيقي و موسيقيِ فيلم در جغرافياي هنر ايفا كرده تا چه حد حياتي بوده. 
مجله موسيقي ايرانيان : قصه ساخت موسیقی متن فیلم «مورد عجیب بنجامین باتن» توسط الکساندر دسپلات (Alexandre Desplat) اینطور شروع میشود که دیوید فینچر اسیر قطعههایی میشود که آهنگساز فرانسوی برای فیلم «تولد» (جاناتان گلیزر، 2004) ساخته.
نه اینکه چون آهنگسازش فردین خلعتبری است، بلکه چون موسیقیاش یکی از موسیقی فیلمهای خوب اکران امسال است و در جشنواره فیلم فجر گذشته هم یکی از دو کاندیدای اصلی دریافت جایزه بوده است، نوشتن در موردش را اولویت اصلی این ستون برای یادداشت این هفته میدانیم.
در فیلم اودیسه فضایی، قطعاتی از آهنگسازان بزرگ کلاسیک از جمله آرام خاچاطوریان، یوهان اشتراوس و ریچارد اشتراوس را میشنوید. 
دنی الفمن متولد 1953 یک آهنگساز آمریکایی است که به خاطر همکاری و آهنگسازی برای فیلم های "تیم برتون" و همچنین به خاطر رهبری یک گروه راک بنام Oingo Boingo بعنوان خواننده و ترانه سرا از سال 1976 تا زمان انحلال این گروه در سال 1995 به شهرت رسیده است.
جان بری (John Barry)، سازنده موسیقی متن فیلم «کابوی نیمه شب» (Midnight Cowboy)، ایده پنهان پشت ساخت تم اصلی فیلم را این طوری لو می دهد: «می خواستم ملودی اصلی فیلم، قطعه ای سرراست و ساده باشد، چیزی شبیه به قطعه ای که هر آدم تنهایی بتونه در پمپ بنزین های تگزاس با ساز دهنی اون رو بزنه!»
آشنایی انگلیسی ها با جنس و لحن موسیقیِ مدرن ای.آر. رحمان به فیلم هندی خوش ساخت و خوش اقبال «دیل سه/ Dil Se/ From The Heart» (مانی راتنام،1998) با بازی شاهرخ خان و مانیشا کویرالا برمی گردد؛ به ساند ترک حالا دیگر محبوب شده «چِیا چِیا» با صدای سوخ ویندر سینگ و ساپنا آواسثی و شعر گلزار که در 2003 و به انتخاب شبکه بی بی سی و به انتخاب مردم 155 کشور دنیا به Top 10 راه یافت و ترانه نهم شد، بگذریم از این که خود فیلم هم اولین فیلم هندی ای است که به باکس آفیس سینمای انگلستان راه پیدا کرده است.
موتيفِ پيانويِ غمگنانه و دريغ انگيزي كه كارتر برول براي « در بروژ» (مارتين مك دانا، 2008) نوشته، از همان نماهاي عنوان بندي شروع فيلم خودنمايي مي كند. اگر چه ملودي، بسيار كوتاه و گريزپا است اما برول- آهنگ ساز پاي ثابت برادران كوئن- با موتيف هاي ميني مالي كه خلق كرده، بارها ثابت كرده كه همين قطعه هاي اغواگر و كوتاه او، روي تماشاگران تأثيري مضاعف مي گذارد.
پدیدهء موسیقی فیلم در ایران همواره بحثی چالش برانگیز بوده است. در واقع، نگرش های متفاوتی دربارهء اصول آهنگسازی برای موسیقی فیلم همواره وجود داشته که باید در جای خود آنها را بررسی کرد. مساله ای که این پدیده را در موسیقی فیلم های ایرانی کمی متفاوت می کند، حضور ذهنیت شرقی و بالطبع، گرایش به ملودیسم است که در نوع خود جای کار بسیار دارد. این گرایش به ملودیسم در موسیقی هایی که در دههء هفتاد برای فیلم های ایرانی نوشته می شد، به شدت احساس می شد به طوری که مجید انتظامی نماد آهنگساز برای موسیقی فیلم به حساب می آمد.
از کنار نام حسين عليزاده تحت هيچ شرايطي نمي توان به آساني گذشت؛ آهنگسازي که در طول بيش از سه دهه فعاليت مداوم موسيقايي همواره به دنبال دستيابي و خلق فضاهاي جديد و متفاوت بوده است و استمرار او در پيدا کردن صداهاي نو در کنار تلاشش براي استفاده از رنگ آميزي صدايي متفاوت در دوره هاي مختلف زندگي هنري اش همه و همه نشان از ذهن پويا و خلاقي دارند که در اواسط دهه 50 فعاليت موسيقايي اش را آغاز کرد و از همان ابتداي امر خود را به عنوان يکي از متفاوت ترين و آوانگارد ترين موزيسين هاي ايراني به جامعه موسيقايي ايران شناساند.
«زندگی به رنگ صورتی» (La Vie En Rose)، نام فیلمی دربارهی زندگی ادیت پیاف، خوانندهی بزرگ و شمایل افسانهای فرانسوی است .بعد از ساخته شدن فیلمهایی دربارهی خوانندگان بزرگی چون ری چارلز و جانی کش، اینک نوبت ادیت پیاف بود که زندگی کوتاه، اما پرماجرا و اندوهناکش بر پردهی سینما تصویر شود و الیویه داهان، کارگردان فرانسوی، مسوولیت این کار خطیر را برعهده گرفت. این فیلم تقریباً مهمترین دورهی زندگی ادیت پیاف را در بر میگیرد و داستان آن بین سالهای ۱۹۱۸ تا ۱۹۶۳ یعنی سال مرگ ادیت پیاف، در نوسان است.
